หลังคลอดแล้วหน่ายเซ็กส์
หลังคลอดแล้ว...ต่อมเซ็กส์หายไปไหน?
คราวก่อนผมเขียนเรื่องผู้ชายหน่ายเซ็กส์ไปทีหนึ่ง ก็โดนคุณผู้ชายประท้วงกันยกใหญ่
"หมอครับ อย่ามาโทษผู้ชายฝ่ายเดียว"
"ผู้หญิงนั่นแหละ มีลูกปุ๊บ เปลี่ยนไปปั๊บ"
"เมื่อก่อนเดินผ่านกันยังส่งสายตาหวาน ๆ เดี๋ยวนี้เดินผ่านกันเหมือนเจ้าหนี้กับลูกหนี้"
ฟังดูแล้วก็มีส่วนจริงอยู่เหมือนกันนะครับ
ผู้หญิงหลายคนยอมรับตรง ๆ เลยว่า หลังคลอดลูกแล้ว ความรู้สึกเรื่องอย่างว่ามันหายไปไหนก็ไม่รู้
ไม่ใช่แค่ไม่อยาก...
แต่บางคนถึงขั้น "นึกไม่ออกเลยว่าทำไมเมื่อก่อนถึงชอบ"
จนบางรายแซวหมอเล่น ๆ
"หมอคะ ตอนคลอดแอบตัดต่อมอะไรผิดไปหรือเปล่า ทำไมคลอดแล้วไม่มีอารมณ์เหลือเลย"
ความจริงแล้ว...
หมอไม่ได้ตัดอะไรออกไปหรอกครับ
แต่การมีลูกหนึ่งคน สามารถเปลี่ยนชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งได้มากกว่าที่หลายคนคิด
ร่างกายเปลี่ยน...ใจก็เปลี่ยน
หลังคลอด อะไรต่ออะไรมันก็ไม่เหมือนเดิม
จากคนที่เคยใส่เสื้อผ้าตัวเดิมได้สบาย ๆ
อยู่ดี ๆ หน้าท้องก็ยื่น
เอวก็หาย
รอยแตกลายก็มา
บางคนเดินผ่านกระจกแล้วรีบเดินผ่านเลย
ไม่ใช่เพราะรีบ...
แต่ยังไม่คุ้นกับภาพตัวเอง
ทั้งที่จริง ๆ แล้ว ร่างกายเหล่านี้คือร่องรอยของการสร้างชีวิต
แต่ในมุมของผู้หญิงหลายคน มันกลายเป็นความไม่มั่นใจ
ยิ่งไม่มั่นใจในตัวเอง ก็ยิ่งไม่อยากถูกมอง
ไม่อยากถูกสัมผัส
ไม่อยากถูกเปรียบเทียบกับตัวเองในอดีต
เรื่องของฮอร์โมน...ที่ผู้ชายมองไม่เห็น
ผู้ชายส่วนใหญ่คิดว่า
"คลอดแล้วก็น่าจะกลับมาเหมือนเดิม"
แต่ร่างกายผู้หญิงไม่ได้คิดแบบนั้นครับ
โดยเฉพาะคุณแม่ที่ให้นมลูก
หลังคลอดระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนจะลดลง
ขณะที่ฮอร์โมนโปรแลคตินซึ่งใช้สร้างน้ำนมจะสูงขึ้น
ผลก็คือ
ช่องคลอดแห้งง่าย
เจ็บเวลามีเพศสัมพันธ์
ความต้องการทางเพศลดลง
บางคนตกใจว่าตัวเองผิดปกติหรือเปล่า
ความจริงแล้วไม่ผิดปกติเลย
เป็นกลไกธรรมชาติของร่างกายที่กำลังทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดไปกับการเลี้ยงลูกน้อย
เหนื่อยจนลืมไปว่าเคยโรแมนติก
ก่อนมีลูก
สามทุ่มยังดูหนังด้วยกัน
สี่ทุ่มยังคุยกันไม่หยุด
เที่ยงคืนยังนอนกอดกันได้
แต่พอมีลูก
สามทุ่มลูกตื่น
สี่ทุ่มลูกร้อง
เที่ยงคืนลูกกินนม
ตีสองเปลี่ยนผ้าอ้อม
ตีสี่ลูกสะดุ้ง
หกโมงเช้าต้องตื่นอีกรอบ
คนที่ไม่ได้นอนเต็มอิ่มมาหลายเดือน
ต่อให้พระเอกเกาหลีมาเคาะประตูบ้าน
ก็คงอยากให้ช่วยอุ้มลูกมากกว่าจะชวนไปดินเนอร์
ความเหนื่อยล้าคือศัตรูตัวสำคัญของความโรแมนติกครับ
กลัวเจ็บ...ก็เป็นเรื่องธรรมดา
หลังคลอดประมาณ 6 สัปดาห์
แผลส่วนใหญ่จะหายดีพอที่จะกลับมามีเพศสัมพันธ์ได้
แต่คำว่า "หาย" ไม่ได้แปลว่า "เหมือนเดิมทุกอย่าง"
เนื้อเยื่อยังอยู่ในช่วงฟื้นตัว
โดยเฉพาะในคุณแม่ที่ให้นมลูก
บางคนจึงยังมีอาการแห้งหรือเจ็บได้
ถ้ามีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกแล้วรู้สึกไม่สบายตัวบ้างเล็กน้อย ก็พบได้
แต่ถ้าเจ็บมาก
เจ็บทุกครั้ง
หรือเจ็บนานหลายเดือน
ควรปรึกษาแพทย์
ไม่ต้องทนครับ
ทุกวันนี้เรามีวิธีช่วยได้มากกว่าสมัยก่อนเยอะ
จากเมีย...กลายเป็นแม่เต็มตัว
นี่ต่างหากที่สำคัญที่สุด
ก่อนมีลูก
ผู้หญิงมีบทบาทเดียว
คือเป็นภรรยา
แต่หลังคลอด
อยู่ดี ๆ ก็มีอีกตำแหน่งหนึ่งเพิ่มเข้ามา
ตำแหน่งนี้ไม่มีวันลา
ไม่มีวันหยุด
ไม่มีโอที
ไม่มีโบนัส
และทำงานตลอด 24 ชั่วโมง
นั่นก็คือ "แม่"
ปัญหาก็คือ
บางครั้งบทบาทของความเป็นแม่มันใหญ่เสียจนกลบบทบาทของความเป็นภรรยาไปหมด
ตื่นมาก็คิดถึงลูก
กินข้าวก็คิดถึงลูก
ก่อนนอนก็คิดถึงลูก
จนลืมไปว่าข้าง ๆ ยังมีสามีนอนอยู่
ไม่ใช่ว่าหมดรักนะครับ
แค่กำลังใช้พลังงานทั้งหมดไปกับการดูแลอีกชีวิตหนึ่ง
บางครั้ง...ไม่ใช่เรื่องเซ็กส์เลย
บางคนไม่มีอารมณ์
ไม่ใช่เพราะฮอร์โมน
ไม่ใช่เพราะแผล
ไม่ใช่เพราะลูก
แต่เป็นเพราะกำลังมีภาวะซึมเศร้าหลังคลอด
รู้สึกเศร้า
ร้องไห้ง่าย
หมดแรง
หมดความสุข
ไม่อยากทำอะไร
ถ้าอาการเหล่านี้เป็นต่อเนื่องหลายสัปดาห์
ควรปรึกษาแพทย์
เพราะภาวะนี้พบได้บ่อย และรักษาได้
ไม่จำเป็นต้องทนอยู่คนเดียว
แล้วจะกลับมาเหมือนเดิมได้ไหม?
คำตอบคือ...
ส่วนใหญ่ได้ครับ
แต่ไม่ใช่ด้วยการฝืน
ไม่ใช่ด้วยการกดดัน
และไม่ใช่ด้วยการจับผิดกัน
หลายครั้งการกลับมาของความใกล้ชิด เริ่มต้นจากเรื่องเล็ก ๆ
นั่งคุยกัน
เดินเล่นด้วยกัน
จับมือกัน
กอดกัน
ช่วยกันเลี้ยงลูก
แบ่งงานบ้านกัน
ให้เวลากัน
ความสัมพันธ์ของคนเราไม่ได้เริ่มต้นจากบนเตียง
แต่มันเริ่มต้นจากความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกันในแต่ละวัน
คุณพ่อก็มีหน้าที่เหมือนกัน
ผู้ชายหลายคนเข้าใจผิดว่า
หลังคลอด หน้าที่ของตัวเองคือหาเงิน
แต่จริง ๆ แล้ว
หน้าที่สำคัญอีกอย่างคือช่วยให้ภรรยากลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง
ช่วยอุ้มลูก
ช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อม
ช่วยตื่นกลางคืน
ช่วยแบ่งความเหนื่อย
เพราะยิ่งภรรยาเหนื่อยน้อยลง
โอกาสที่เธอจะยิ้มได้ก็ยิ่งมากขึ้น
และความรักมักเติบโตได้ดีในบ้านที่ไม่มีใครต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว
สุดท้ายแล้ว...
ความต้องการทางเพศหลังคลอดไม่ได้หายไปไหน
มันแค่ถูกซ่อนไว้ชั่วคราว
อยู่ใต้กองผ้าอ้อม
ใต้ขวดนม
ใต้ความเหนื่อยล้า
ใต้คืนที่นอนไม่พอ
และใต้ความกังวลสารพัดอย่าง
เมื่อร่างกายค่อย ๆ ฟื้นตัว
เมื่อการนอนเริ่มดีขึ้น
เมื่อลูกโตขึ้น
เมื่อสามีภรรยาช่วยกันประคับประคองชีวิต
สิ่งเหล่านั้นก็มักจะค่อย ๆ กลับมาเอง
บางทีอาจไม่ได้กลับมาเหมือนเดิมทุกอย่าง
แต่กลับมาในรูปแบบใหม่
ที่ลึกซึ้ง อบอุ่น และมีความหมายมากกว่าเดิม
เพราะจากคนสองคนที่เคยรักกัน
วันนี้ได้กลายเป็นพ่อและแม่ของใครอีกคนหนึ่งแล้วนั่นเอง


ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น